ଶରୀରରେ ଅଛି କଳାଜାଇ


ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ଶରୀରରେ କଳାଜାଇ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ କାହା ଦେହରେ ଗୋଟିଏ କଳାଜାଇ ଥାଏ ତ କାହା ଦେହରେ ଏକରୁ ଅଧିକ କଳାଜାଇ ଥାଏ ଶାସ୍ତ୍ରବିତ୍‌ମାନଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ ଏଗୁଡିକ ଆମକୁ ଆମ ଭବିଷ୍ୟତ ବିଷୟରେ ସଙ୍କେତ ଦେଇଥାନ୍ତି କଳାଜାଇକୁ କେହି କେହି ତିଳ ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହନ୍ତି କଳାଜାଇକୁ ଆମ ଭବିଷ୍ୟତରେ ହେବାକୁଥିବା କିଛି ଘଟଣାର ସଙ୍କେତ ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଥାଏ । ତେବେ ଏହି ସକେତ ଶୁଭ ଏବଂ ଅଶୁଭ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ
ଆସ;ୁ ଜାଣିବା ଶରୀରର କେଉଁ ସ୍ଥାନରେ କଳାଜାଇ ଥିଲେ କଣ ହୋଇଥାଏ ।
୧) ଡାହାଣ ପାପୁଲିରେ କଳାଜାଇ: ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଡାହାଣ ହାତ ପାପୁଲିରେ କଳାଜାଇ ଥାଏ ସେମାନେ ଜୀବନରେ ବହୁ ସଫଳତା ପାଇଥାନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ହାତର ଉପର ଭାଗରେ କଳାଜାଇ ଥାଏ, ସେମାନେ ଖୁବଶୀଘ୍ର ଧନ ଓ ସଫଳତା ପାଇଥାନ୍ତି ଯଦି କଳାଜାଇ ହାତର ତଳ ଭାଗରେ ଥାଏ, ତେବେ ସଫଳତା ଓ ଧନପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଅଧିକ ସଂଘର୍ଷ କରିବାକୁ ପଡିବ ।
୨) ବାମ ପାପୁଲିରେ କଳାଜାଇ : ଯେଉଁମାନଙ୍କର ବାମ ପାପୁଲିରେ କଳାଜାଇ ଥାଏ ସେମାନଙ୍କ ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ଅର୍ଥାଭାବ ଥାଏ ମାତ୍ର ଏହା ଏକ ଭଲ ସଙ୍କେତ ଯେ ସେମାନଙ୍କୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜୀବନରେ କେବେ ଅର୍ଥର ଅଭାବ ହୋଇ ନଥାଏ ହେଲେ ଖର୍ଚ୍ଚକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାରେ ସମସ୍ୟା ହୋଇଥାଏ ।
୩) ଓଠ ଉପରେ କଳାଜାଇ: ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଓଠର ଠିକ ଉପର ଭାଗରେ କଳାଜାଇ ଥାଏ, ସେମାନଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଧନପ୍ରାପ୍ତି ହୋଇଥାଏ ସେମାନେ ଜିଦ୍‌ଖୋର ସ୍‌ଭାବର ହୋଇଥାନ୍ତି ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ସଫଳତା ପଛରେ ଦୌଡୁଥାନ୍ତି ।
୪) ଓଠ ତଳେ କଳାଜାଇ: ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଓଠର ତଳଭାଗରେ କଳାଜାଇ ଅଛି ସେମାନେ ଦୁଃଖି ହୋଇଥାନ୍ତି ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ଅର୍ଥ ସମସ୍ୟା ନେଇ ଚିନ୍ତିତ ରହିଥାନ୍ତି କି;ୁ ବହୁତ ଧର୍ଯ୍ୟବାନ୍‌ ହୋଇଥାନ୍ତି ଏମାନେ ବହୁ ସ୍‌ାଭିମାନି ହୋଇଥାନ୍ତି ପ୍ରେମରେ ମଧ୍ୟ ଏମାନେ ସବୁବେଳେ ପMା ରୁହନ୍ତି ।
୫) ବାମ ଗୋଡରେ କାଳାଜାଇ :ଯେଉଁମାନଙ୍କର ବାମ ଗୋଡର ଯେକୌଣସି ଜାଗାରେ କଳାଜାଇ ଥାଏ ସେମାନଙ୍କ ଟଙ୍କା ଆକସ୍ମିକ ଭାବେ ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଥାଏ କେତେ କଷ୍ଟରେ ଟଙ୍କା ସଞ୍ଚୟ କରନ୍ତି ସେଥିରେ କିଛି ବି ଫରକ ପଡିନଥାଏ ଶେଷରେ ଉପାର୍ଜିତ ଅର୍ଥ ଖର୍ଚ୍ଚ ହିଁ ହୋଇଯାଇଥାଏ ।
୬) ବିଶି ଆଙ୍ଗୁଠିରେ କଳାଜାଇ: ଯେଉଁମାନଙ୍କର ବିଶି ଆଙ୍ଗୁଠିର ଭିତର ଭାଗରେ କଳାଜାଇ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଅର୍ଥ ସହ ଜଡିତ ସମସ୍ୟାର ସାମ୍ନା କରିବାର ଆଶଙ୍କା ସବୁବେଳେ ଥାଏ ଏପରି ପରିସ୍ଥିତି ମଧ୍ୟ ହୋଇଥାଏ ଯେ ସେମାନେ ଯାହା ଉପାର୍ଜନ କରିଥାନ୍ତି ସବୁ ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଯାଇଥାଏ ।
୭) ନାକରେ କଳାଜାଇ: ଆପଣ ମଧ୍ୟ ଏକ ସୁଖୀ ଜୀବନର ଆନନ୍ଦ ଉଠାଇପାରିବେ ଏବଂ ଆପଣଙ୍କ ସମସ୍ତ ସ୍‌ପ୍ନ ପୂରଣ କରିପାରିବେ ମାତ୍ରା ଏହା ବିବାହ ପରେ ହିଁ ସମ୍ଭବ ହେବ ଆପଣଙ୍କୁ କିଛି ବି ଜିନିଷ କରିବା ପାଇଁ କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କରିବାକୁ ହେବ ।
୭) ନାଭିରେ କଳାଜାଇ: ଯାହାର ନାଭିର ତଳ ଭାଗରେ କଳାଜାଇ ଅଛି ସେ ଧନୀ ହୋଇଥାଆନ୍ତି ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଭଲ ଖାଇବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ତେଣୁ ଖାଦ୍ୟ ଉପରେ ଅଧିକ ଅର୍ଥ ଖର୍ଚ୍ଚ କରନ୍ତି ।
୮) ଭ୍ରୁଲତାରେ କଳାଜାଇ:ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ଭ୍ରୁଲତାରେ ବି କଳାଜାଇ ଅଛି ତେବେ ଆପଣଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତରେ କିଛି ଆକସ୍ମିକ ପରିବର୍ତ୍ତନର ଯୋଗ ରହିଛି ବିବାହ ପରେ ଆପଣଙ୍କ ଭାଗ୍ୟ ହଠାତ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇପାରେ ।
୯) ଗୋଇଠିରେ କଳାଜାଇ: ପାଦ ଗୋଇଠିରେ କଳାଜାଇ ଥିଲେ ବିଦେଶ ଭ୍ରମଣର ସମ୍ଭାବନା ଥାଏ ଏହା ବିବାହ ପରେ ସଫଳ ଜୀବନର ମଧ୍ୟ ସଙ୍କେତ ।
୧୦) ପିଠିରେ କଳାଜାଇ: ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପିଠିରେ କଳାଯାଇ ଥାଏ ସେମାନେ ଭୌତିକବାଦି ଓ ମହତ୍‌ାକାଂକ୍ଷୀ ହୋଇଥାନ୍ତି ଏମିତି ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଟଙ୍କା ସଞ୍ଚୟ କରିବା ବଦଳରେ ଅର୍ଥକୁ ମନଖୋଲି ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବାରେ ବିଶ୍‌ାସ ରଖନ୍ତି ଏମାନଙ୍କ ଜୀବନ ବିଳାସପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥାଏ ।

ମୌନୀ ଅମାବାସ୍ୟାରେ ସ୍ନାନ ଓ ଦାନର ମହତ୍ତ୍ବ

ଫେବୃଆରୀ ୪ ତାରିଖ ସୋମବାର ଅର୍ଥାତ୍ ଆଜି ହେଉଛି ମୌନୀ ଅମାବସ୍ୟା ବା ତ୍ରିବେଣୀ ଅମାବାସ୍ୟା । ଧାର୍ମିକ ଦୃଷ୍ଟି କୋଣରୁ ଏବଂ ଜ୍ୟୋତିଷ ଶାସ୍ତ୍ର ତଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ତିଥି ବହୁତ ମହତ୍ତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ । ଚଳିତବର୍ଷ ଅର୍ଦ୍ଧ-କୁମ୍ଭ ମେଳା ଚାଲିଥିବା ବେଳେ ମୌନୀ ଅମାବସ୍ୟା ବା ତ୍ରିବେଣୀ ଅମାବାସ୍ୟା ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ସଂଯୋଗ ବୋଲି ଜ୍ୟୋର୍ତିବିଦ୍ କହିଛନ୍ତି । ତେଣୁ ଏହି ଅବସରରେ ପ୍ରୟାଗରାଜ ସହ ହରିଦ୍ୱାର, ବାରଣାସୀ, ଗଙ୍ଗାସାଗର, ତ୍ରିବେଣୀ ଘାଟରେ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଅକ୍ଷୟ ପୁଣ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି ହୋଇଥାଏ ।

ମୌନୀ ଅମାବସ୍ୟାରେ ମୌନ ବ୍ରତ ଧାରଣ କରି ପବିତ୍ର ଘାଟରେ ସ୍ନାନ କରିବାର ବିଶେଷ ମହତ୍ତ୍ବ ରହିଛି । ଏହି କାରଣରୁ ଏହି ତିଥିକୁ ମୌନୀ ଅମାବାସ୍ୟା କୁହାଯାଏ । ଏହି ଦିନ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ତର୍ପଣ, ପିଣ୍ଡଦାନ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଦିନ ହୋଇଥିବାରୁ ପିତୃଦୋଷରୁ ସହଜରେ ମୁକ୍ତି ମିଳିଥାଏ । ଏହା ସହ କାଳସର୍ପ ଦୋଷ ଖଣ୍ଡନ ପାଇଁ ଉପବାସ ଓ ପୂଜା କରାଯାଏ ।

ଯଦି କୌଣସି କାରଣରୁ ଆପଣ ପବିତ୍ର ଘାଟରେ ସ୍ନାନ କରିପାରୁ ନାହାନ୍ତି ତେବେ କୌଣସି ପବିତ୍ର ନଦୀ କିମ୍ବା ସ୍ନାନ ଜଳରେ ଗଙ୍ଗାଜଳ ମିଶାଇ ସକାଳ ସମୟରେ ସ୍ନାନ କରିପାରନ୍ତି । ଏହା ଦ୍ବାରା ଶାରୀରିକ, ଭୌତିକ ଏବଂ ଦୈବିକ ତିନି ପ୍ରକାରର ପାପ କ୍ଷୟ ହୋଇଥାଏ । ସକାଳ ସମୟରେ ଗଙ୍ଗାଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଦ୍ବାରା ଗଙ୍ଗା ମା’ଙ୍କ କୃପାରୁ ସବୁ କଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିଥାଏ ।

ଏହା ସହ ସ୍ନାନ ପରେ ସୂର୍ୟ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ ତୁଳସୀ ପୂଜା କରି ୭ଥର ତୁଳସୀ ବୃକ୍ଷ ପରିକ୍ରମା କରିବା ଦ୍ୱାରା ଦରିଦ୍ରତା ନାଶ ହୁଏ । ଏହି ଦିନ ଅଶ୍ବତ୍ଥ ବୃକ୍ଷ ମୂଳରେ କଞ୍ଚା କ୍ଷୀର, କଳା ରାଶି, ମିଶ୍ରୀ, ଚାଉଳ ଏବଂ ଧଳା ଫୁଲ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହିଁ କରି ଅର୍ପଣ କରନ୍ତୁ । ଏହା ସହ ଓଁ ନମଃ ଭଗବତେ ବାସୁଦେବାୟ ମନ୍ତ୍ର ୧୦୮ ଥର ଜପ କରନ୍ତୁ ।

ମୌନୀ ଅମାବାସ୍ୟାରେ କ’ଣ କରିବେ ଦାନ

ମୌନୀ ଅମାବାସ୍ୟାରେ ଦାନ କରିବାର ବିଶେଷ ମହତ୍ତ୍ବ ରହିଛି । ତ୍ରିବେଣୀ ଘାଟ ବା କୌଣସି ପବିତ୍ର ନଦୀର ନାମକୁ ସ୍ମରଣ କରି ଗରିବ ବ୍ୟକ୍ତି, ଗରିବ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପାପ କ୍ଷୟ, ବାଧା-ବିଘ୍ନ ଦୂର ହେବା ସହ ଅକ୍ଷୟ ପୁଣ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି ହୋଇଥାଏ । ଏହି ସହ ଗରିବ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୋଜନ, ବସ୍ତ୍ର, ଔଷଧ ଏବଂ ବାସନକୁସନ ଆଦି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଅଟା ଗୁଳା କରି ମାଛକୁ ଖାଇବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ । ଏହା ଦ୍ବାରା ଆପଣଙ୍କ ଆର୍ଥିକ ଅନଟନ ଦୂର ହୋଇଥାଏ । ମୌନୀ ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନ ଚଢେଇଙ୍କୁ ଚିନି ମିଶା ଅଟା ଖାଇବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ । ଏହା ଦ୍ବାରା ପାପକ୍ଷୟ ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ପୁଣ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି ହୋଇଥାଏ ।

Hanging Temple ଚୀନ୍‌ର ଝୁଲନ୍ତା ମନ୍ଦିର


ଶୀର୍ଷକଟି ନିଶ୍ଚିତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବ। ମଠ ମନ୍ଦିର ଭୂମିରେ ନଚେତ୍‌ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ତିଆରି ହୋଇଥାଏ। ହେଲେ ଚୀନ୍‌ରେ ଏମିତି ଏକ ମନ୍ଦିର ରହିଛି ଯାହା ପବନରେ ଝୁଲୁଛି। ମନ୍ଦିରଟି ଉତ୍ତର ଚୀନରେ ଅବସ୍ଥିତ। ପ୍ରାୟ ୧୫୦୦ଶହ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଏହି ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ ହୋଇଥିଲା। ମନ୍ଦିରଟି ‘ସୁଆନ୍‌ ଖୋଙ୍ଗ୍‌’ ନାମରେ ପରିଚିତ। ଇଂରାଜୀରେ ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ‘ହାଙ୍ଗିଙ୍ଗ୍‌ ଟେମ୍ପଲ୍‌’। ଚୀନ୍‌ ସହରଠାରୁ ୬୫ କମି ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ ଝୁଲନ୍ତା ମନ୍ଦିରଟି ପର୍ଯ୍ୟଟକଙ୍କୁ ବେଶ୍‌ ଆକର୍ଷିତ କରୁଛି। ଚୀନର ବୌଦ୍ଧ ଏବଂ କନ୍‌ଫୁସିୟସ୍‌ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀମାନେ ଏକତ୍ର ମନ୍ଦିରଟି ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ । ମନ୍ଦିରଟି
ଏତେ ପୁରୁଣା ହୋଇଥିଲେ ସୁଦ୍ଧା ଆଜିବି ସୁରକ୍ଷିତ ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଛି। ପ୍ରଥମେ ଝୁଲନ୍ତା ମନ୍ଦିରକୁ ଯିଏ ବି ଦେଖିବ ଭୟଭୀତ ହୋଇଯିବ। ଚୀନ୍‌ର ହଙ୍ଗ୍‌ ପାହାଡ଼ରେ ମନ୍ଦିରଟି ନିର୍ମିତ ହୋଇଛି। ମନ୍ଦିରର ନିର୍ମାଣ ଶୈଳୀ ଏପରି ହୋଇଛି
ଯେ, ଦେଖିଲେ ଲାଗିବ ଯେମିତି ବର୍ତ୍ତମାନ ତଳକୁ ଖସିପଡ଼ିବ। ଏଥିପାଇଁ ମନ୍ଦିରଟି ଚୀନ୍‌ରେ ବେଶ୍‌ ପ୍ରସିଦ୍ଧିଲାଭ କରିଛି। ହଙ୍ଗ୍‌ ପାହାଡ଼ର ଏକ ଘାଟି ରାସ୍ତାର ମଝାମଝିରେ ଏହା ତିଆରି ହୋଇଛି। ଘାଟିର ଦୁଇ ପାଶ୍ୱର୍ରୁ ପ୍ରାୟ ୧୦୦ମିଟର ଉଚ୍ଚରେ ଅବସ୍ଥିତ ମନ୍ଦିରଟି ଭୂମିଠାରୁ ୫୦ ମିଟର ଦୂରତାରେ ତିଆରି ହୋଇଛି। ମନ୍ଦିରଟି ଖୁବ୍‌ ଲମ୍ବା। ଏଠାରେ ଛୋଟବଡ଼ ପ୍ରାୟ ୪୦ଟି ମଣ୍ଡପ ରହିଛି। ମଣ୍ଡପ ଚଟାଣକୁ କାଟି କାଠରେ ତିଆରି ହୋଇଛି। ଏଠାକୁ ଯେଉଁ ପର୍ଯ୍ୟଟକମାନେ ଆସନ୍ତି ଖୁବ୍‌ ସତର୍କତାର ସହ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ମନ୍ଦିରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ସମୟରେ ସମୟରେ ତଳକୁ ଚାହିଁଲେ ମୁଣ୍ଡବୁଲାଇ ଦିଏ। ଯଦି ଟିକେ ଏପଟ ସେପଟ ହୁଏ ତେବେ ସିଧା ଘାଇରେ ପଡ଼ିବାର ସମ୍ଭାବନା ରହିଛି। ହୁଏତ ମନରେ ଆସୁଥିବ ଏତେ ବିପଦର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଥିବାବେଳେ ଚୀନବାସୀ ଏଠାରେ ମନ୍ଦିର କାହିଁକି ତିଆରି କରିଛନ୍ତି?
ଏହାର ରହିଛି ଦୁଇଟି କାରଣ। ଚୀନର ସରକାରୀ େୱବ୍‌ସାଇଟ୍‌ ଅନୁସାରେ ପ୍ରଥମ କାରଣଟି ହେଉଛି- ଯେତେବେଳେ ଏହି ମନ୍ଦିର ତିଆର କରାଗଲା, ସେତେବେଳେ ଯାତାୟତର ଏହା ପ୍ରମୁଖ ମାର୍ଗ ଥିଲା। ଅନେକ ଧାର୍ମିକ, ଭିକ୍ଷୁକ ଏହି ରାସ୍ତା ଦେଇ ଯାଉଥିଲେ। ତେଣୁ ଏଠାରେ ଏକ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରାଗଲେ ସେମାନେ ଆରାଧନା କରି ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇପାରିବେ ଭାବି ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ। ଅନ୍ୟ କାରଣଟି ହେଉଛି ହଙ୍ଗ୍‌ ପାହାଡ଼ ଘାଟି ଦେଇ ଅନେକ ସମୟରେ ବନ୍ୟାପାଣି ମାଡ଼ିଆସୁଥିଲା। ଏହାଦ୍ୱାରା ବିଷାକ୍ତ ସାପ ବନ୍ୟାରେ ଆସିଯାଉଥିଲେ। ଏମାନଙ୍କ କବଳରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବାକୁ ଝୁଲନ୍ତା ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଛି ।

What is April-Fool! Why & How? ଏପ୍ରିଲ ଫୁଲ୍ କିଛି କଥା କିଛି ବ୍ୟଥା

ଏପ୍ରିଲ ଫୁଲ ସମ୍ପର୍କରେ କିଛି କଥା ଆମେ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲେ । ବ୍ୟଥା ବଡ ଗମ୍ଭୀର । ତାହାକୁ ଆଜି ବୁଝିବା ଏବଂ ଅନୁଭବ କରିବାର ବେଳ ଆସିଯାଇଛି । ବେଳହୁଁ ସାବଧାନ ନ ହେଲେ ପରିଣାମ ଭୟାବହ ହେବ । ଆଜି ଆମକୁ ଭଲ ଲାଗୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଭାବି ବଂଶଧରଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା କଣ୍ଟା ହୋଇଯିବ ।
କାଳଗଣନା ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାଷ୍ଟ୍ରର ଏକ ମାପକାଠି । ବିଶ୍ୱର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେଶରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ସୂର୍ଯ୍ୟୋ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗତି ଅନୁସାରେ କାଳଗଣନା ହୋଇଥାଏ । ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଗତି ଅନୁସାରେ ଗଣନାକାରୀମାନେ ବର୍ଷକ ୩୬୫ଦିନ , ୧୫ଘଣ୍ଟା ୩୧ ପଳ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗତି ଅନୁସାରେ ବର୍ଷକ ୩୫୪ଦିନ,୨୨ଘଣ୍ଟା ୧ପଳ, ଏହାର ଭାରସାମ୍ୟ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ମଳମାସ ବା ଅଧ ôମାସର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଛି । ଏହି ଦୁଇ କାଳଗଣନା ମାଧ୍ୟମରେ ୧୦ଦିନ ୫୩ଘଣ୍ଟା ୩୦ପଳ ଅନ୍ତର ଆସୁଛି । ବାସ୍ତବରେ ବୈଦିକ ଗତି ଅନୁଯାଇ ଚୈତ୍ରଶୁକ୍ଳ ପ୍ରତିପଦା ହିଁ ନୂଆ ବର୍ଷ ଏବଂ ଏହା ଏପ୍ରିଲ ୧ରେ ହିଁ ପଡୁଥିଲା ।
ଏକଦା ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ଏହି ଦିବସଟିକୁ ନୂଆବର୍ଷ ଭାବେ ପାଳନ କରି ଆସୁଥିଲା । ୱାର୍ଲଡ ବୁକ୍‍ ଅଫ ଏନସାଇକ୍ଲୋପେଡିଆ ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ଏପ୍ରିଲ ଫୁଲ ସର୍ବ ପ୍ରଥମେ ଫ୍ରାନସରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ।
୧୫୮୪ରେ ଫ୍ରାନସର ଚାର୍ଲସ ୧୦ମ ନୂଆ ସଂଶୋଧିତ କ୍ୟାଲେଣ୍ଡର ଫ୍ରାନ୍ସ ରେ ଲାଗୁକରିଥିଲେ । ଏଥି ପୂର୍ବରୁ ଫ୍ରାନ୍ସର ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୧ ଓ ଏପ୍ରିଲ ୧ ନୂଆବର୍ଷର ଆରମ୍ଭ ଦିବସ ଥିଲା । ଏହି ଚୈତ୍ରଶୁକ୍ଳ ପ୍ରତିପଦା
୧ରେ ହିଁ ପଡିଥାଏ । କିନ୍ତୁ ସୌରବର୍ଷ ଓ ଚାନ୍ଦ୍ରମାସ ଗଣନାଅନୁସାରେ ଯେଉଁ ୧୦ଦିନ ୫୩ଘଣ୍ଟା ୩୦ପଳ ତାରତମ୍ୟ ଦେଖାଦେଇଥାଏ ଯେଉଁ କାରଣରୁ ଚୈତ୍ରଶୁକ୍ଳ ପ୍ରତିପଦା ଏପ୍ରିଲ ୧ରେ ନ ପଡି ବେଳେ ବେଳେ ଏପ୍ରିଲ ୧ ପୂର୍ବରୁ ବା ପରେ ପଡିଥାଏ । ଯେତେବେଳେ ଫ୍ରାନ୍‍ସରେ ନୂଆବର୍ଷକୁ ପରିବର୍ତ୍ତେ ଜାନୁଆରୀ୧ରେ ପାଳନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ସେତେବେଳେ ବହୁତ ଲୋକ ଜାନୁଆରୀ ୧ ବଦଳରେ ଏପ୍ରିଲ ୧କୁ ହିଁ ନୂଆ ବର୍ଷ ଭାବେ ପାଳନ କଲେ । କିଛି ଲୋକ ସ୍ୱାଭାବିକ ଢଙ୍ଗରେ
ଅଭ୍ୟାସ ବଶତଃ ଏପ୍ରିଲଫୁଲ-୧କୁ ହିଁ ନୂଆବର୍ଷ ଭାବେ ପାଳନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ଏପ୍ରିଲ ୧କୁ ନୂଆବର୍ଷ ଭାବେ ପାଳନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟି ଜାନୁଆରୀ-୧କୁ ବଦଳାଇବା ପାଇଁ ଏପ୍ରିଲଫୁଲର ଜନ୍ମ । ଜାନୁଆରୀ ୧କୁ ନୂଆବର୍ଷ ଭାବେ ପାଳନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଏପ୍ରିଲ ୧କୁ
ନୂଆବର୍ଷ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଯୋଜନା ବଦ୍ଧ ଭାବେ ହଇରାଣ ହରକତ କରିବା ପାଇଁ ନୂଆବର୍ଷ ଭୋଜି ଖାଇବା ନାମରେ ଡାକିଲେ । ସେମାନେ ଖୁସିରେ ନୂଆବର୍ଷ ଅବସରରେ ଭୋଜି ଖାଇବା ପାଇଁ ଆସିଲା ବେଳକୁ ସେହି ସ୍ଥାନରେ କେହି ନ ଥିବେ କିମ୍ବା ସେହି ଘରେ ତାଲା ପଡିଥିବ । ଏହିପରି ବାରମ୍ବାର ଘଟିବା କାରଣରୁ ପୁରୁଣା କାଳିଆ ଲୋକମାନେ ନିରାଶ ହୋଇ ବୋକାଙ୍କ ପରି ଫେରୁଥିଲେ ଏବଂ ଧିରେଧିରେ ଜାନୁଆରୀ ୧କୁ ନୂଆବର୍ଷ ପାଳନ କରିବା ମାନସିକତା ନିର୍ମାଣ ହୋଇ ଏପ୍ରିଲ ଫୁଲରେ ପ୍ରଚଳନ ଫ୍ରାନ୍‍ସରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ଚାରିଆଡେ ବ୍ୟାପିବାକୁ ଲାଗିଲା ।
ଏପ୍ରିଲ ୧ରେ ଏପ୍ରିଲଫୁଲ ନାମରେ ଅନ୍ୟକୁ ବୋକା ବନାଇବାକୁ ଯାଇ ଆମେ ସମସ୍ତେ ବୋକା ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି । ଆତ୍ମ ସମୀକ୍ଷା କରି ନିଜକୁ ଚିହ୍ନିବା ସହ ସୁଦୂର ପ୍ରସାରୀ ରହସ୍ୟର ସତ୍ୟ ଉନ୍ମୋଚନ ହେବା ଦରକାର । ଅନ୍ୟକୁ ବୋକା ବନାଇ କ୍ଷଣିକ ସୁଖରୁ ନିଜକୁ ବଞ୍ଚାଇବାର ଆବଶ୍ୟକ ରହିଛି । ବିଶେଷକରି ଓଡିଶାର କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଏପ୍ରିଲଫୁଲ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ଏପ୍ରିଲ ୧କୁ ବୋକାଦିବସ ଅପେକ୍ଷା ସ୍ୱାଭିମାନ ଦିବସ ଭାବେ ପାଳନ କଲେ ବହୁତ ଭଲ ହେବ । ୧୯୩୬ ମସିହା ଏପ୍ରିଲ୧ରେ ଓଡିଶା ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପ୍ରଦେଶ ଭାବେ ଘୋଷିତ ହେଲା । ଯେଉଁ ଦିନ ଓଡିଆର ସ୍ୱାଭିମାନ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହୋଇ ଓଡିଶା ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପ୍ରଦେଶ ଭାବେ ଗଠିତ ହେଲା ଏବଂ ଓଡିଆ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଭାଷା ରୂପେ ପରିଗଣିତ ହେଲା ସେହିପରି ଏକ ପବିତ୍ର ଦିନ ଏପ୍ରିଲ ୧ରେ କାହାକୁ ବୋକା ବନାଇବା ଠିକ୍‍ ହେବ ନାହିଁ । ଆସନ୍ତୁ ଏପରି ଏକ ପବିତ୍ର ଦିନରେ ସତ୍ୟର ଉଦ୍‍ଘାଟନ କରି ବିଶ୍ୱ ଭାତୃତ୍ୱ ଭାବକୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ମନରେ ଜାଗ୍ରତ କରିବା ।
(

ପାଣିରେ ଲୁଣ ମିଶାଇ ସ୍ନାନ କରନ୍ତୁ! ଦେଖିବେ ତାର ଚମତ୍-କାରିତା!


କଥାରେ ଅଛି, ଲୁଣ ଖାଏ ହାଣ୍ଡି; ଚିନ୍ତା ଖାଏ ଗଣ୍ଡି । କିନ୍ତୁ ସ୍ଥଳ ବିଶେଷରେ ଲୁଣର ବ୍ୟବହାର ଶରୀର ପାଇଁ ବହୁତ ଲାଭପ୍ରଦ । ଲୁଣ ବିନା ଖାଦ୍ୟର ସ୍ୱାଦ ଯେପରି ଅଧୁରା ସେପରି ଲୁଣ ବିନା ସ୍ନାନରେ ମଧ୍ୟ ମନ ତଥା ଶରୀରର କାଳିମା ଦୂର ହୋଇନଥାଏ । ସେଇଥିପାଇଁ ସାଧୁ-ସନ୍ଥମାନେ ସମୁଦ୍ର ସ୍ନାନ ପାଇଁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଥାନ୍ତି ।
ଆପଣ ଯଦି ସମୁଦ୍ର ସ୍ନାନ କରିନପାରୁଛନ୍ତି, ତେବେ ସ୍ନାନ ସମୟରେ କିଛି ଲୁଣ ପାଣିରେ ପକାଇ ସ୍ନାନ କରନ୍ତୁ । ଦେଖିବେ ତାର ଚମତ୍-କାରିତା! ।
ଉଷୁମ ପାଣିରେ ୨ଚାମଚ ସୈନ୍ଧବ ଲୁଣ ଏବଂ ୧ଚାମଚ ନଡ଼ିଆ ତେଲ ମିଶାଇ ଗାଧୋଇବା ଦ୍ୱାରା ଶରୀରର କେଉଁ ସମସ୍ୟା ଦୂର ହୋଇଥାଏ, ଆସନ୍ତୁ ଜାଣିବା

୧.ଥଣ୍ଡା ବା ଜ୍ୱର ହେଲେ ଲୋକମାନେ ଔଷଧ ଖାଇ ଏହାକୁ ଭଲ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥାନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଆପଣ ନିଜର ଜ୍ୱର ବା ଥଣ୍ଡାକୁ ଭଲ କରିବା ପାଇଁ ଲୁଣ ମିଶା ପାଣିକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ପାରିବେ । ଲୁଣ ମିଶା ଉଷୁମ ପାଣିରେ ଗାଧୋଇବା ଦ୍ୱାରା ସଂକ୍ରମଣ ହେବାର ଆଶଙ୍କା କମ ହୋଇଥାଏ ।
୨.ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ମାଂସପେଶୀରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ ହେଉଛି, ତେବେ ଲୁଣ ମିଶା ଉଷୁମ ପାଣିରେ ଗାଧୋଇବା ଦ୍ୱାରା ଆପଣଙ୍କର ଏହି ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ହୋଇଯିବ । କାରଣ ଲୁଣ ମିଶା ଉଷୁମ ପାଣିରେ ଗାଧୋଇବା ଦ୍ୱାରା ଶରୀରରେ ଥିବା କ୍ୟାଲ୍‌ସିୟମର ଅଭାବ ଦୂର ହୋଇଥାଏ ।
୩.ଖରାଦିନେ ଶରୀରର ଜଳାପୋଡ଼ା ହେବା ସହ କୁଣ୍ଡାଇ ହେବା ସମସ୍ୟା ଦେଖା ଯାଇଥାଏ । ଏ ସମସ୍ୟା ଥିଲେ, କୌଣସି ପ୍ରକାରର କ୍ରିମ୍‌ ବା ଲୋଶନ ବ୍ୟବହାର କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଲୁଣ ମିଶା ଉଷୁମ ପାଣିରେ ଗାଧାନ୍ତୁ ।

Luck gets unfolded … ଭାଗ୍ୟଂ ଫଲତି ସବ଼ର୍ତ୍ର…..

ଅଜୟ କୁମାର ବେହେରା
ଇମଂ ବିବସ୍ୱତେ ଯୋଗଂ ପ୍ରୋକ୍ତବାନହମବ୍ୟୟମ୍, ବିବସ୍ୱାନ୍ ମନବେ ପ୍ରାହ ମନୁରିକ୍ଷାକବେଽବ୍ରବୀତ୍ । । ମହାନ ଗୀତା – ଜ୍ଞାନଯୋଗର ପ୍ରଥମ ଶ୍ଲୋକରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜ୍ଜୁନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, ଯାହାର ଅର୍ଥ ହେଲା – ଏହି ଅକ୍ଷୟ ଫଳଦାୟକ ଯୋଗ ବିଷୟରେ ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ କହିଥିଲି । ସୂର୍ଯ୍ୟ, ମନୁଙ୍କୁ ଓ ମନୁ, ଈକ୍ଷ୍ବାକଙ୍କୁ ଏହି ଯୋଗ କଥା କହିଥିଲେ । କାଳକ୍ରମେ ଏହି ଯୋଗର ଜ୍ଞାନ ବିସ୍ତୃତି ହୋଇ ଚାଲିଛି । ଗୀତାର ଏହି ଶ୍ଲୋକ ସହିତ ଜାଗତିକ ଜ୍ୟୋତିଷର ତାତ୍ତ୍ୱିକ ସଂହତିକୁ ସୂଚାଇବାର ଯଥାର୍ଥ୍ୟ ରହିଛି । ମାତ୍ର ଗୋଟିଏ ଶ୍ଲୋକରେ ଜାଗତିକ ଜ୍ୟୋତିଷର ସଂହତି ସୀମିତ ନୁହେଁ । ଏହିପରି ଅନେକ ଶ୍ଲୋକରେ ଏହାର ତାତ୍ତ୍ୱିକ ସଂହତି ପରିଦୃଷ୍ଟ ହୁଏ । ଜାଗତିକ ଜ୍ୟୋତିଷରେ ଜୀବର ବିଭିନ୍ନାବସ୍ଥାରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବ ବିକାଶଗତ ପରିକଳ୍ପନାକୁ ଫଳିତ ଜ୍ୟୋତିଷରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରାଗଲା ବେଳେ ପୃଥିବୀର ସମୁଦାୟ ଘଟଣାବଳୀର ସୂଚନାକୁ ସଂହିତା କୁହାଯାଏ । ପ୍ରାଣୀର ବିଭିନ୍ନ ବିକାଶଗତ ଭାବର ସମୀକ୍ଷା ହୋରା ଜ୍ୟୋତିଷ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ । ହୋରା ଓ ସଂହିତାର ସମନ୍ୱୟରେ ଫଳିତ ଜ୍ୟୋତିଷ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ । ଗୀତା ଜ୍ଞାନଯୋଗର ପ୍ରଥମ ଶ୍ଲୋକରେ ହୋରା ବା ପ୍ରାଣୀର କୁଣ୍ଡଳିନୀ ବିକାଶର ଯୋଜନା ବିଜ୍ଞାନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗ୍ରହ ମାନଙ୍କୁ ପରୋକ୍ଷରେ ସୂଚିତ କରାଯାଇଛି ।
ଏଠାରେ ସୂଚନା ଯୋଗ୍ୟ ଯେ ମୁଁର ଅର୍ଥ ସନାତନ ଆଦିଶକ୍ତିର ବିସ୍ତୃତି ରୂପକ ବ୍ରହ୍ମ ଭାବକୁ ଏଥିରେ ସୂଚିତ କରାଯାଇଛି । ତେଣୁ ବ୍ରହ୍ମର ଅସୀମ ଶକ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟାୟରୁ କେତେକ ବିବର୍ତ୍ତନାତ୍ମକ ଶକ୍ତିରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଠାରୁ ଚନ୍ଦ୍ରର ଉତ୍ପତ୍ତି । ଚନ୍ଦ୍ରରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ତେଜ ପ୍ରତିଫଳିତ ହେବାରେ ପଞ୍ଚମହାଭୂତମାନେ ତାଙ୍କର ନିହିତ ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଭାବ
ସଞ୍ଚାର କରନ୍ତି, ଯାହାକି ଅତ୍ୟନ୍ତ ମଧୁର । ଏହି ପଞ୍ଚମହାଭୂତ ମାନଙ୍କର ସୃଜନାତ୍ମକ ନବରସକୁ ନବଗ୍ରହ ମାଧ୍ୟମରେ ଜ୍ୟୋତିଷ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରମାଣ କରାଯାଇଛି । ଏହି ରସ ବା ବିବର୍ତ୍ତନାତ୍ମକ ଶକ୍ତି ସ୍ପନ୍ଦନରେ ପଞ୍ଚମହାଭୂତମାନେ ତଦନୁସାରେ ସ୍ପନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଏକ ସମନ୍ୱିତ ଧାରାରେ ଜୀବର ଶରୀର ଓ ଜଡ଼ର ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି ।
ଜୀବ ମଧ୍ୟରେ ଆତ୍ମା, ତାର ସଂସ୍କାରଗତ ଭାବ ନେଇ, ଏହି ରସ ସମନ୍ୱୟରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର କର୍ମ ଆଦି ଭୋଗକରେ । ତାର ସଂସ୍କାର ଭାବ ନବରସ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରସାରିତ କରି, ସେ ତାହା ମଧ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ ମାନସିକ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ସୃଷ୍ଟିକରେ, ଯାହାକି ତାର ଜୀବଭାବର ନୂତନ ରୂପରେଖ ନେଇ ଏହି ବ୍ରହ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଘୂରିବୁଲେ । କର୍ମ ତଥା ମାନସିକଭାବ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ତାର ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ତଥା ଅନୁଭୂତି ଗୁଡ଼ିକ ତାକୁ ଗୁଣକର୍ମ ବିଭାଗରେ ବିଭାଜିତ କରାଇ, ସେହି ପ୍ରକାରେ ଯୋନି ଓ ବର୍ଣ୍ଣାଦିରେ ସନ୍ନିହିତ ହୋଇ, ପୁଣି ଜନ୍ମ ନେବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାଏ । ଉପରୋକ୍ତ ତଥ୍ୟ, ଜ୍ଞାନଯୋଗର ପ୍ରଥମ ଶ୍ଲୋକରେ ସନ୍ନିହିତ ହେବା ବେଳେ ଏହାର ସମୀକ୍ଷା ତଥା ସୂକ୍ଷ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟାଲୋଚନାଗତ ଭାବମାନ ପରୋକ୍ଷରେ ଗୀତାର ବିଭିନ୍ନ ଶ୍ଲୋକ ମାଧ୍ୟମରେ ସୂଚିତ ହୋଇଛି ।
ଧ୍ୟାନଯୋଗର ୪୪ ଶ୍ଲୋକଟି ମଧ୍ୟ ଏକ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ । ଯଥା –
ପୂବ଼ର୍ାଭ୍ୟାସେନ ତେନୈବ଼ ହ୍ରିୟତେ ହ୍ୟବ଼ଶୋଽପି ସଃ ।
ଜିଜ୍ଞାସୁରପି ୟୋଗସ୍ୟ ଶବ୍ଦବ୍ରହ୍ମାତି ବ଼ର୍ତ୍ତତେ । ।
ଅର୍ଥ ହେଲା ପୂର୍ବଜନ୍ମର ସେହି ଯୋଗାଭ୍ୟାସ ତଥା ଜୀବଭାବସ୍ଥ ସଂସ୍କାର ଜନିତ ଅଭ୍ୟାସ ହିଁ ତାହାକୁ ସେହିପରି କରିଥାଏ । ଏଣୁ ବିଭିନ୍ନ ନୈସର୍ଗିକ ଜ୍ୟୋତିଃ ପିଣ୍ଡର ଗତିରେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ରକସର ପ୍ରଭାବରେ, ତାର ମନ ସେହିପରି ଭାବରେ ପ୍ରତିଫଳନ କରେ ଓ ଏହି ପ୍ରତିଫଳନାତ୍ମକ ଭାବନେଇ ଜୀବାତ୍ମା ତାର ଦେହର ବିଭିନ୍ନ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଥିବା କୁଣ୍ଡଳିନୀ ରସ (ଭାବ)ରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ, ତଦନୁସାରେ ଆଚରଣ କରେ । ଏହି ଭାବକୁ ଜ୍ୟୋତିଷଶାସ୍ତ୍ର କୁହେ, ଭାଗ୍ୟଂ ଫଲତି ସବ଼ର୍ତ୍ର ନ ଚ ବ଼ିଦ୍ୟା ନ ଚ ପୌରୁଷମ୍ ଇତ୍ୟାଦି । ତେଣୁ ଜାଗତିକ ଜ୍ୟୋତିଷରେ ତାର ଜନ୍ମକୋଷ୍ଠୀ (ମୌଳିକ ସ୍ଥିରୀକୃତ ନିୟମରେ କୁଣ୍ଡଳିନୀ ଶକ୍ତି କ୍ରମ)ରେ ସୂଚିତ କରାଗଲା ବେଳେ ବିଭିନ୍ନ ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ଗତିରେ ସେହି କୁଣ୍ଡଳିନୀର ପ୍ରତିକ୍ରିୟାର ଏକ ଆକଳନକୁ ଫଳିତ ଜ୍ୟୋତିଷ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ । ଶରୀରର ଭାବଭଙ୍ଗୀ ଓ ଆତ୍ମାର ମାଧୁର୍ଯ୍ୟରୂପୀ ବାକ୍ଶକ୍ତି ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରକାଶଗତ କ୍ରିୟାକୁ ନବରସ ପରିସରଭୁକ୍ତ କରାଯାଇଛି । କାରଣ ପରୋକ୍ଷରେ ଏହି ସବୁ ପ୍ରକାଶରେ ଆତ୍ମାର ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ବିଭିନ୍ନ ଭାବ ତଥା କର୍ମ ଇତ୍ୟାଦିର ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଉପସ୍ଥାପନା କରାଯାଏ । ଏହିସବୁ ବିକାଶ ଦିଗ ହିଁ ଆତ୍ମରତି ନିଷ୍ପନ୍ନ ନବରସର ବିସ୍ତୃତି ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥାପନା । ଏହି ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ ବିଭିନ୍ନ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନବଦ୍ୱାର ପୁରଂ ଦେହୀ ବୋଲି ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶାଯାଇଛି । ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ବିଷୟ ହେଉଛି ଯେ ଦେହର ଏଗାର ଗୋଟି ଦ୍ୱାର ଥିବା ବିଷୟ ସହିତ ଏହାକୁ ସମ୍ବନ୍ଧିତ କରିବା ଅନୁଚିତ । କାରଣ ଦେହୀର ନବଦ୍ୱାର ବିଷୟ ସୂଚୀତ ଦେହର ନୁହେଁ । ଦେହୀ ହେଉଛି ଜୀବାତ୍ମା ବା ଜୀବାଖ୍ୟ କୁଣ୍ଡଳିନୀ ରୂପୀ ଶକ୍ତି ସମନ୍ୱୟର ଏକ ଯୋଜନା । ତେଣୁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମ୍ୟ ବିଦ୍ୟା ଧାରଣାଗତ ଜ୍ଞାନରୂପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଜ୍ୟୋତିଷ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଏହି ଯୋଜନାର ନବରସକୁ ନଅଟି ଗ୍ରହ ମାଧ୍ୟମରେ ଦର୍ଶାଯାଇଛି । ଏହି ନବରସର ପରିସରଭୂକ୍ତ ହୋଇ ବିଭିନ୍ନ ଗ୍ରହମାନେ କିପରି ଭାବରେ ଫଳ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି ତାର ସୂଚନା ନବଗ୍ରହ ସ୍ତୋତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଦତ୍ତ । ତେଣୁ ଜାଗତିକ ଜ୍ୟୋତିଷରେ ଜୀବପ୍ରତି ଫଳାଦେଶରେ ଅନୁପ୍ରାଣିତ ଜ୍ୟୋତିଷୀମାନେ ପ୍ରଥମେ କୁଣ୍ଡଳିନୀ ସାଧନା ତଥା ତାହାର ଜ୍ଞାନ ଆହରଣ ପୂର୍ବକ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ନିଜେ ହୃଦୟଙ୍ଗମ କରିବା ନିତାନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜୀବର କର୍ମ, ଜ୍ଞାନ ଇତ୍ୟାଦି ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଜୀବାଖ୍ୟ କୁଣ୍ଡଳିନୀଶକ୍ତି ପ୍ରକ୍ରିୟାର ବିକାଶ ଜନିତ ବ୍ୟକ୍ତାବ୍ୟକ୍ତଭାବ ଦିଗକୁ ସୂଚିତ କରେ । ହିନ୍ଦୁ ଫଳିତ ଜ୍ୟୋତିଷ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବିଭିନ୍ନ ଗ୍ରହମାନଙ୍କରୁ ନିଷ୍ପନ୍ନ ପ୍ରଭାବ, କୁଣ୍ଡଳିନୀ ଶକ୍ତିର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ବିଧାନ ଅନୁସାରେ ବିକାଶ ଦିଗରେ ସମନ୍ୱିତ ଗୁଣ ତଥା ଦିଗକୁ ନିରୂପଣ କରିବା, ଏହା ହିଁ ଏହାର ତାତ୍ପର୍ଯ୍ୟ । ଏଥି ନିମିତ୍ତ କେବଳ ଦଶାପ୍ରକରଣ ଦିଗକୁ ଦୃଷ୍ଟିଦେଲେ ଚଳିବ ନାହିଁ, ଗୋଚରର ପ୍ରଭାବକୁ ଫଳବିଚାରରେ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେବା ମଧ୍ୟ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ।
ଦଶାପ୍ରକରଣରେ ମତପାର୍ଥକ୍ୟ ଥାଇ ୪୨ଟି ଦଶାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଗୋଚରରେ କୌଣସି ମତଭେଦ ନଥାଏ । ଏଣୁ ଗୋଚର ପ୍ରଭାବକକୁ ନେଇ ଯେଉଁ ତତ୍କାଳ ସୂଚନା ଦିଆଯାଏ, ତାହା ଅଧିକ ଯଥାର୍ଥ ହେବା ପରି ମନେହୁଏ । କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ଦଶାପ୍ରକରଣରେ ଯୁକ୍ତ କରିବାକୁ ହେବ ।
ଜ୍ୟୋତିଷଶାସ୍ତ୍ର ଦେବଚକ୍ଷୁରୂପୀ ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟା – ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟା ଆଧ୍ୟାତ୍ମ୍ୟ ବିଦ୍ୟା ଅଟନ୍ତି । ଆଧ୍ୟାତ୍ମ୍ୟବିଦ୍ୟା ସ୍ୱଭାବର ବିଶେଷଣାତ୍ମକ ରୂପ । ଅକ୍ଷରଂ ପରମଂ ବ୍ରହ୍ମ ଆଧ୍ୟାତ୍ମ୍ୟ ସ୍ୱଭାବ଼ ଉଚ୍ୟତେ (ଗୀତା) । ସ୍ୱଭାବ ଜାଣିବା ନିମିତ୍ତ ନିଜ ଜୀବକୁଣ୍ଡଳିନୀ ସାଧନାଗତ ଜ୍ଞାନର ଆବଶ୍ୟକତା ଥାଏ । ସେହି କୁଣ୍ଡଳିନୀର ବିଜ୍ଞାନଗତ ସ୍ୱଅନୁଭୂତି ନଥାଇ, ଜ୍ୟୋତିଷ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ତଥା ଫଳାଦେଶରେ ଆଗେଇବା ମାନବ ଧର୍ମର ପରିପନ୍ଥୀ ନୁହେଁ । ଧର୍ମଗ୍ଲାନିରେ ଅଧର୍ମର ବିସ୍ତାର ହୁଏ । ଅଧର୍ମରୁ ଜଗତର ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ସୃଷ୍ଟି ଏବଂ ବିପର୍ଯ୍ୟୟରେ ଜୀବମାନେ ଉଦ୍ଭ୍ରାନ୍ତ, ଉତ୍ପୀଡ଼ିତ ତଥା ବିକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବରେ ବିନାଶ ଦିଗକୁ ମାଧବମାନ ହୁଅନ୍ତି । ଏଣୁ ଏହାକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି, ଜ୍ୟୋତିଷୀମାନେ ନିଜର କର୍ମପନ୍ଥାକୁ ସୂଚାରୁ ରୂପେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ଯୁଗଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ଶାସକଥିଲେ ରାଜାମାନେ । ଶାସନକାର୍ଯ୍ୟ ସୁଚାରୁ ରୂପେ ପରିଚାଳନା ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ଦିଗରେ ଦିଗ୍ଦର୍ଶନ ତଥା ପରାମର୍ଶ ଦେବାକୁ ଗୁଣି ଜ୍ଞାନୀ ମାନଙ୍କୁ ରାଜସଭାରେ ସ୍ଥାନ ଦେଉଥିଲେ । ଜ୍ୟୋତିଷୀମାନେ ଏଥିରେ ପ୍ରମୁଖ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରୁଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ଯୁଗର ବିବର୍ତ୍ତନ ଅନୁସାରେ ଜୀବର ଗୁଣ କର୍ମର ମଧ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟିଚାଲିଲା । ଏବେ ଆମେ ଏପରି ଗୋଟିଏ ଯୁଗରେ ପହଞ୍ôଚଅଛୁ ଯହିଁରେ ଜୀବମନେ ପ୍ରକୃତିଠାରୁ ତଥା ଦୈବୀ ସଂବିଧାନ୍ ଠାରୁ ଦୂରେଇ ଯାଇଛନ୍ତି ତଥା ଅଧର୍ମର ପୁରା ଘେରରେ ବନ୍ଦୀ । ଏହିମାନେ ଶାସକ ହେଲେ, ଏଠାରେ ଜ୍ୟୋତିଷୀମାନେ କିପରି ଭାବରେ ଜୀବମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିପାରିବେ? କେବେ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ । ସାଂପ୍ରତିକ ଜୀବନରେ ଜୀବମାନେ କୁଣ୍ଡଳିନୀଶକ୍ତି ବା ଦେବଚକ୍ଷୁ କିମ୍ବା ବେଦଚକ୍ଷୁ ନତୁବା ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟା ଏହି ସବୁକୁ ସମ୍ମାନ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ । ଏହି ସଂପର୍କରେ ଏ ମାନଙ୍କ ପରିଭାଷା ପୃଥକ । ଏମାନେ ବୁଝନ୍ତି କୁଣ୍ଡଳିନୀ ଶକ୍ତି ଅର୍ଥାତ୍ କୁଣ୍ଡଳାକାଗ ଶକ୍ତି = ମୁଦ୍ରା । ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟା = ବ୍ରହ୍ମଚାପୁଡ଼ା ଅର୍ଥାତ୍ ବାହୁବଳରେ ଗୁଣ୍ଡାମୀ । ଏମାନେ ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ବେଦର ସ୍ରଷ୍ଟା ତଥା ବ୍ରହ୍ମା । ନିଜର ଇଛା ଅନୁସାରେ ନିଜର ସ୍ୱାର୍ଥରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆଇନ କାନୁନ୍ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରନ୍ତି । ଶୋଷଣ, ଧର୍ଷଣ, କ୍ଷମତା ଲାଭ ପାଇଁ ନୀତି ନିୟମକୁ ଦଳିଚକଟି ଦେଇ ପାରନ୍ତି । ଏମାନଙ୍କ ସମାଜ ଭିତରେ ବିଚାର ଜ୍ୟୋତିଷୀଟିଏ ନୀତି ନିୟମକୁ ଜଳାଞ୍ଜଳି ଦେଇ କୁଣ୍ଡଳିନୀ ଶକ୍ତି ସଂଗ୍ରହରେ ଭାଗି ପଡ଼ନ୍ତି । ତେବେ ନିଷ୍ଠାପର, ଆତ୍ମମର୍ଯ୍ୟାଦା ସଂପନ୍ନ ଜ୍ୟୋତିଷୀମାନେ ଅବଶିଷ୍ଟ ସୁଧୀ ସମାଜକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଦିଗରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଗ୍ଦର୍ଶନ ଦେଇ ନିଜର ନୈତିକ ଦାୟିତ୍ୱ ସଂପନ୍ନ ସହିତ ମାନବ ଧର୍ମର ଧ୍ୱଜାକୁ ମ୍ଲାନ ନ କରିବାରେ ବ୍ରତୀ ହୋଇ ଗୀତାର ସେହି ବାଣୀକୁ ମର୍ଯ୍ୟାଦାବନ୍ତ କରିବା ବାଞ୍ଛନୀୟ ।
ସମ୍ପାଦକ, ବରେଣ୍ୟବାଣୀ, ଅରୁଣୋଦୟ ନଗର,
କଟକ, ଦୂରଭାଷ : ୯୪୩୭୦୩୧୨୫୩

ଲୁଣ ପାଣିରେ ଗାଧୋଇଲେ ମିଳେ ଏହି ସବୁ ଫାଇଦା

ଏବେ ଜାଣିବା, ଲୁଣ ପାଣିରେ ଗାଧୋଇବା ଶରୀର ପାଇଁ କେତେ ଉପକାରୀ
୧. ଲୁଣପାଣିରେ ଗାଧୋଇଲେ ଶରୀର କ୍ଳାନ୍ତି ଦୂର ହୁଏ ଓ ଚିନ୍ତାରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିଥାଏ। ରାତିରେ ଭଲ ନିଦ ହୁଏ। ଏହା ସହ
ଶରୀରରେ ରକ୍ତ ସଞ୍ଚାଳନ ମଧ୍ୟ ଠିକ୍‌ ଭାବେ ହୋଇଥାଏ।
୨. ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ଆଣ୍ଠୁ ଓ ଗଣ୍ଠି ଦରଜ ହେଉଛି, ତେବେ ଲୁଣ ମିଶା ଯାଇଥିବା ପାଣିରେ ଗାଧଆ;ୁ। ଖୁବ୍‌ ଶୀଘ୍ର ଯନ୍ତ୍ରଣାରୁ ଉପଶମ ମିଳିବ।
୩. ସେହିପରି ଲୁଣା ମିଶାଯାଇଥିବା ପାଣିରେ ଗାଧୋଇବା ଦ୍ୱାରା ଅଣ୍ଟା ଯନ୍ତ୍ରଣାରୁ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ମିଳିଥାଏ।
୪. ଲୁଣ ପାଣିରେ କେଶ ଧୋଇଲେ, କେଶରେ ଥିବା ବ୍ୟାକେଫରିଆ ମରିଯାନ୍ତି। ଫଙ୍ଗଲ୍‌ ଇନଫେକ୍ସନ୍‌ କି ରୁପି ହୋଇ ନ ଥାଏ। ଏହା ସହ କେଶ ମଧ୍ୟ ଚମକିଥାଏ।
୫. ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ତ୍ୱାଚା ସଂକ୍ରମଣଜନିତ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ, ତେବେ ଗାଧୋଇବା ପାଣିରେ ଏକ ଚାମଚ ଲୁଣ ପକାଇ ଗାଧାନ୍ତୁ। ଏପରି କରିବା ଦ୍ୱାରା କାଛୁ ଓ କୁଣ୍ଡିଆଜନିତ ରୋଗରୁ ସୁରକ୍ଷା ମିଳିଥାଏ।
୬. ଲୁଣ ପାଣିରେ ଗାଧୋଇଲେ ତ୍ୱଚା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯିବା ସହ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ହୋଇଥାଏ। କେବଳ ଏତିକି ନୁହେଁ, ଲୁଣ ପାଣିରେ ଗାଧୋଇବା ଦ୍ୱାରା ତ୍ୱଚା କୋମଳ ଓ ସୁନ୍ଦର ରୁହେ।

କରୁଣାମୟୀ ମା ଦ୍ରୌପଦୀ – How Draupadi becomes a Great Mother!

ଅନ୍ୟାୟ, ଅଧର୍ମ, ଅନୀତିର ପୃଷ୍ଠପୋଷକ ସାଜି ନିଜକୁ ସବୁଠାରୁ ବଳୀୟାନ ଭାବୁଥିବା କୁରୁକୁଳ ଧର୍ମକ୍ଷେତ୍ର କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ବିନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥାନ୍ତି । ଅହଂକାରୀ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ବ୍ୟାସ ସରୋବର ତୀରରେ ଭୀମଙ୍କ ଗଦାଘାତରେ ଭଗ୍ନଜାନୁ ହୋଇ ଅତି ଦୟନୀୟ ଅବସ୍ଥାରେ ପଡିରହିଥାନ୍ତି ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅପେକ୍ଷାକରି । ଅନ୍ତିମକ୍ଷଣକୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ପଡିରହିଥିବାବେଳେ ଅତି ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ଭାବରେ ସେଠାରେ ପହଞ୍ôଚ ଯାଇଥିଲେ ଗୁରୁପୁତ୍ର ଅଶ୍ୱତ୍‍ଥମା । ପ୍ରତିଶୋଧ ଅଗ୍ନିରେ ଜଳୁଥିବା ଜଣେ ବୀରର ଭେଟ ହୋଇଥିଲା ସମଧର୍ମା ଅନ୍ୟ ଏକ ପ୍ରତିଶୋଧପରାୟଣ ଯୋଦ୍ଧା ସହିତ । ପାଣ୍ଡବ ପାଞ୍ଚଭାଇଙ୍କ ଛିନ୍ନଶିର ଆଣି ଭେଟି ଦେବାପାଇଁ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇ ବାହାରି ଆସିଥିଲେ । ସେହି କାଳରାତ୍ରିରେ ଦସ୍ୟୁଭଳି ଛପିଛପି ଅତି ସନ୍ତର୍ପଣରେ ଅଶ୍ୱତଥମା ଶୋଇଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ପାଞ୍ଚଜଣଙ୍କ ମୁଣ୍ଡକାଟି କଟାମୁଣ୍ଡ ସହ ପାଣ୍ଡବ ଶିବିରରୁ ବାହାରି ଆସିଥିଲେ ଅତି ଆନନ୍ଦରେ । ସନ୍ତାପିତ ହୃଦୟର ଜ୍ୱାଳା ପ୍ରଶମିତ ହୋଇଥିଲା ଏଇ ଭାବନାରେ ଯେ ଅନ୍ତତଃ ସେ ପିତୃହତ୍ୟାର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେଇପାରିଛନ୍ତି ଓ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଦେଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ରକ୍ଷା କରିପାରିଛନ୍ତି ।
କଟାମୁଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକୁ ଭେଟି ଦେଲାବେଳେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଯେତେବେଳେ ସେସବୁକୁ ଦେଖିଦେଲେ ସେତେବେଳେ ମର୍ମାନ୍ତିକ ଦୁଃଖରେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା । ତାହାଥିଲା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ କୁଳ ଦୀପାଳି ପାଞ୍ଚ ବାଳୁତ କୁମାରଙ୍କ ମସ୍ତକ । ଦ୍ରୌପଦୀ ପୁତ୍ରହତ୍ୟାରେ ଅଧିରହୋଇ ବିଳାପ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ମର୍ମଭେଦୀ କ୍ରନ୍ଦନ ଧ୍ୱନିରେ ଅଧିର ଅର୍ଜୁନ ପ୍ରତିଜ୍ଞାକଲେ ବାଳୁତକୁମାରଙ୍କ ହତ୍ୟାକାରୀର ଅନୁରୂପ ଭାବରେ ଶିରଚ୍ଛେଦ କରିବାପାଇଁ । ଅଶ୍ୱତ୍‍ଥମା ଭୟ ପାଇ ଲୁକ୍‍କାୟିତ ସ୍ଥାନ ଖୋଜିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ହେଲେ ଅର୍ଜୁନ ପିଛା କରି ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରିଥିଲେ, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆଣିଥିଲେ ବିଚାର ନିମିତ୍ତ ।
ପଶୁସ୍ୱରୂପ ବନ୍ଧା ହୋଇଥିବା ଅଶ୍ୱତ୍‍ଥମାଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖରେ ଦେଖି ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ମାତୃହୃଦୟ ଦୟା, କ୍ଷମା, କରୁଣାରେ ବିଗଳିତ ହୋଇଯାଇଥିଲା । ଯଦିଓ ପୁତ୍ରଶୋକ ତାଙ୍କୁ ବିଚଳିତ କରିଦେଇଥିଲା ତଥାପି ଅନ୍ତରର ବେଦନାକୁ ଚାପିରଖି ମମତାମୟୀ ମା’ର ଆଦର୍ଶ ଦେଖାଇଥିଲେ । ଗୁରୁପୁତ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ- ହେ ଆର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର! ଇଏ ଗୁରୁପୁତ୍ର ତଥା ବ୍ରାହ୍ମଣ । ଆପଣ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞାନ ଶିକ୍ଷା କରି ମହାରଥୀ ଭାବରେ ଖ୍ୟାତିଲାଭ କରିଛନ୍ତି । ଏବେ ପୁତ୍ର ରୂପରେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ରୋଣ ହିଁ ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି । କ୍ରୋଧବଶରେ ତାଙ୍କୁ ବଧ କଲେ ତାଙ୍କର ମାତା କୃପୀ ମୋ ଭଳି ପୁତ୍ରଶୋକରେ ଅଧିରହୋଇ ବିଳାପସହ ନିରନ୍ତର ମୃତ୍ୟୁଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରିବେ । ପୁତ୍ର ପ୍ରତି ବିଶେଷ ମୋହ କାରଣରୁ ସେ ପତି ଦ୍ରୋଣାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଚିତାରେ ସତୀ ନାରୀ ଭାବରେ ଝାସ ଦେଇ ନଥିଲେ । ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଧନମୁକ୍ତ କରି ଛାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତୁ ।’
ମାତୃହୃଦୟର ଏହି ଅନାବିଳ ମମତ୍ୱବୋଧ, ଆକୁଳ ନିବେଦନକୁ ଅର୍ଜୁନ ଏଡ଼ାଇ ପାରି ନଥିଲେ । ପୁତ୍ର ହତ୍ୟାର ପ୍ରତିଶୋଧ ନିକଟରେ କରୁଣାମୟୀ ମାଆର ମମତା ବିଜୟୀ ହୋଇଗଲା । ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କଠାରୁ ଏହା ଶୁଣିବାପରେ ଅର୍ଜୁନ ତରବାରୀରେ ଅଶ୍ୱତଥମାଙ୍କ କେଶ ମୁଣ୍ଡନ କରି ଶ୍ରୀହୀନ ଅଶ୍ୱତଥମାଙ୍କୁ ଶିବିରରୁ ବାହାର କରିଦେଇଥିଲେ । ବାତ୍ସଲ୍ୟମମତାରେ ଅନ୍ଧ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ନିକଟରେ ସେ ଥିଲେ ଗୁରୁପୁତ୍ର । ନିଜ ଦୁଃଖକୁ ସେ କୃପୀଙ୍କ ଦୁଃଖ ସହ ତୁଳନା କରି ଯେଉଁ ମହନୀୟତାର ପରିଚୟ ଦେଇଥିଲେ ତାହା ଥିଲା ଅନନ୍ୟ ।

ଶ୍ରୀରାମାନୁଜାଚାର୍ଯ୍ୟ – Shri Ramanujacharya

ଶ୍ରୀରାମାନୁଜାଚାର୍ଯ୍ୟ କରୁଣା ଓ ପ୍ରେମର ମୂର୍ତ୍ତିମନ୍ତ ପ୍ରତୀକ ଥିଲେ । ସନ୍ଥ ଭାବରେ ସେ ସକଳ ଜୀବର କଲ୍ୟାଣ କାମନା କରୁଥିଲେ । ରାମାନୁଜାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଗୁୁରୁ ଏକ ମନ୍ତ୍ର ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ- ନାରାୟଣ ମନ୍ତ୍ର । ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଯାହାଙ୍କ କାନରେ ପଡ଼ିବ ସେ ସକଳଦୁଃଖ, ପାପତାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଯିବ ବୋଲି ଗୁରୁ କହିଥିଲେ । ତେବେ ସତର୍କ କରାଇ ଦେଇଥିଲେ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ବଡ଼ ପାଟିରେ ଜପ ନ କରିବା ପାଇଁ । ବଡ଼ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରୁଥାନ୍ତି ରାମାନୁଜାଚାର୍ଯ୍ୟ । କର୍ଣ୍ଣକୁହରରେ ସର୍ବଦା ପ୍ରତିବିମ୍ବିତ ହେଉଥିଲା ଗୁୁରୁଙ୍କ କଠୋର ନିର୍ଦେଶ- “ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଜପ କରିବ ନାହିଁ ।’
ରାମାନୁଜାଚାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟହ ଦେଖୁଥିଲେ ନିଜ ଚତୁଃପାଶ୍ୱର୍ରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ, ଯେଉଁମାନେ କିଛିନା କିଛି ଦୁଃଖ, ଅବସାଦରେ ଘାଣ୍ଟି ହେଉଥିଲେ । ବିଷଣ୍ଣ ମନରେ ସେ ଭାବୁଥିଲେ କିଭଳି ଏଇ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦୁର୍ଦଶାର ଅପନୋଦନ ହୋଇପାରିବ? ବେଶ୍‍ କିଛିଦିନ ଏଇପରି ଭାବିବା ପରେ ଶେଷରେ ଦିନେ ତାଙ୍କର ଧ୍ୟାନ କେନ୍ଦ୍ରିତ ହେଲା ଗୁରୁମନ୍ତ୍ର ଉପରେ । ମନେମନେ ଭାବିଲେ ଯଦି ଏଭଳି ଏକ ମନ୍ତ୍ର ଶିଖିଛି ତେବେ ଏହା ଜନକଲ୍ୟାଣ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଉପଯୋଗ ନକରିବି କାହିଁକି? ତେବେ ଠିକ୍‍ ପରମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଗୁରୁଙ୍କର ନିର୍ଦେଶ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ ଓ ତଜ୍ଜନିତ ଗୁରୁୁଙ୍କ କ୍ରୋଧର ପାତ୍ର ହେବା ତାଙ୍କ ଆଖି ଆଗରେ ନାଚି ଉଠୁଥିଲା । ଦିନେ ତାଙ୍କର ଦୟାର୍ଦ୍ର ଚିତ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୋଚ୍ଚାରଣ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ବିଦ୍ରୋହ କରି ଉଠିଲା ।
ରାତି ପାହି ଆସୁଥାଏ । ବ୍ରାହ୍ମ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ବିଚିତ୍ର କଳରବ କରି ନୀଡ଼ରୁ ଖାଦ୍ୟସନ୍ଧାନରେ ବାହାରକୁ ଉଡ଼ିଯାଉଥାନ୍ତି । ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରାତଃକାଳୀନ ଆରତି ଘଣ୍ଟଘଣ୍ଟିର ଧ୍ୱନି ଶୁଭୁଥାଏ । ଲୋକେ ଶଯ୍ୟାତ୍ୟାଗ କରି ଯିଏ ଯାହାର କାର୍ଯ୍ୟକରିବା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥାନ୍ତି । ରାମାନୁଜାଚାର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ପର୍ଣ୍ଣ କୁଟୀରର ମଥାନକୁ ଉଠିଗଲେ । ସମସ୍ତେ ଶୁଣିପାରିଲା ଭଳି ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଗୁରୁମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ପଢ଼଼ୁଥିଲାବେଳେ ନିକଟରେ ଥିବା ଗୁରୁ ଏହା ଶୁଣିବାକୁ ପାଇ ଚକିତ ହୋଇଗଲେ । ନିଜର ଏକାନ୍ତ ଅନୁଗତ, ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଶିଷ୍ୟର ଏଭଳି ଆଚରଣରେ ସ୍ତମ୍ଭୀଭୂତ ହୋଇ କୁଟୀର ବାହାରକୁ ଆସି ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କହିଲେ- “ରାମାନୁଜ! ତୁମେ ଏ କ’ଣ କଲ? ଗୁରୁଙ୍କ ଆଦେଶ ଉଲ୍ଳଙ୍ଘନ କଲ କାହିଁକି? ଗୁରୁଦ୍ରୋହ ଅପରାଧରେ ତୁମେ ଖାଲି ଦଣ୍ଡିତ ହେବନାହିଁ, ନର୍କଗାମୀ ହେବ । ତୁମ ଭଳି ଅବିଶ୍ୱସ୍ତ ଶିଷ୍ୟକୁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଶିକ୍ଷାଦେଇ ମୁଁ ମହାଭୁଲ୍‍ କରିଛି ।’
ରାମାନୁଜ ନମ୍ରଭାବରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ- “ଗୁରୁଦେବ, ଆପଣଙ୍କ ଆଦେଶ ଅବମାନନା ଅପରାଧରେ ନର୍କଗାମୀ ହେଲେ ବି ତାହା ମୋ ପାଇଁ କଲ୍ୟାଣପ୍ରଦ ହେବ; କିନ୍ତୁ ଏହାଦ୍ୱାରା ଅନ୍ତତଃ ଅଗଣିତ ଲୋକଙ୍କର ଦୁର୍ଦଶା ଦୂରହୋଇ ସେମାନଙ୍କ କଲ୍ୟାଣ ହୋଇପାରିବ ତ? ନିଜର ସ୍ୱାର୍ଥସିଦ୍ଧି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମୁଁ ଏହା କରିନାହିଁ, ସାମୂହିକ କଲ୍ୟାଣ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ହିଁ ମୁଁ କରିଛି । ଏ ନିମନ୍ତେ ଯେଉଁ ଦଣ୍ଡ ମିଳିବ ତାହା ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ । ସେମାନଙ୍କ ଦୁଃଖଦୁର୍ଦଶା ତ ମୋତେ ଅହରହ ବିଚଳିତ କରୁଥିଲା । ମୁଁ କିପରି ବା ନିଷ୍କ୍ରିୟ ରହିଥାନ୍ତି ।’
ଜଣେ ମହାନୁଭବୀ ଶିଷ୍ୟଠାରୁ ଏଭଳି ଉତ୍ତର ଶୁଣି ଗୁରୁ ଦରଦୀ ଶିଷ୍ୟକୁ ତଳକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିବାକୁ କହିଲେ । ରାମାନୁଜ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିବାମାତ୍ରେ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି କହିଲେ- ତୁମଭଳି ଜଣେ ମହାନୁଭବୀ ଶିଷ୍ୟ ପାଇ ଯଥାର୍ଥରେ ମୁଁ ଗର୍ବିତ ।

ରାମ ମନ୍ଦିର ପାଇଁ କୌଣସି ଅଧ୍ୟାଦେଶ ଏବେ ଆସିବ ନାହିଁ: ମୋଦି

ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ: ଅଯୋଧ୍ୟାର ବିବାଦୀୟ ଜମିରେ ରାମ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରିବାକୁ ବିଜେପିର ନେତା ଓ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଅଧ୍ୟାଦେଶ ଆସିବ ବୋଲି କହୁଥିବା ବେଳେ ଆଜି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦି ଏହା ଉପରେ ଏକ ପ୍ରକାରର ପୂର୍ଣ୍ଣଚ୍ଛେଦ ପକାଇଛନ୍ତି। ୨୦୧୯ର ପ୍ରଥମ ଦିନରେ ଏଏନ୍‌ଆଇକୁ ଦେଇଥିବା ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସାକ୍ଷାତକାର ସମୟରେ ଶ୍ରୀ ମୋଦି ଏକଥା କହିଛନ୍ତି।

ସେ କହିଛନ୍ତି, “ ମନ୍ଦିର ପାଇଁ ଏବେ ଅଧ୍ୟାଦେଶ ଆସିବ ନାହିଁ। ନ୍ୟାୟିକ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଶେଷ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅପକ୍ଷା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଏହାପରେ ହିଁ ଅଧ୍ୟାଦେଶ କଥା ଚିନ୍ତା କରାଯିବ। ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟରେ କଂଗ୍ରେସର ଆଇନ୍‌ଜୀବୀମାନେ ବାଧା ଦେଉଥିବାରୁ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣର ମାମଲାର ଶୁଣାଣିରେ ବିଳମ୍ବ ହେଉଛି।
ଆମେ ବିଜେପିର ନିର୍ବାଚନୀ ଇସ୍ତାହାରରେ କହିଥିଲୁ ଯେ ସାମ୍ବିଧାନିକ ବିଧିବ୍ୟବସ୍ଥା ଅନୁଯାୟୀ ହିଁ ରାମ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ରାସ୍ତା ବାହାର କରିବୁ। ତେଣୁ ଏବେ ଆମେ ନ୍ୟାୟିକ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଶେଷ ହେବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଛୁ। ନ୍ୟାୟିକ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଶେଷ ହେବା ପରେ ସରକାର ତାଙ୍କ କାମ ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରିବେ। ଆମେ ଏଥିପାଇଁ ସବୁ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।”

ଟ୍ରିପଲ ତଲାକକୁ ଅପରାଧ ରୂପେ ଘୋଷଣା କରିବା ପାଇଁ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ଅଧ୍ୟାଦେଶ ଆଣିଥିବା ବେଳେ ରାମ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ କାହିଁକି ଅଧ୍ୟାଦେଶ ଆସିବ ନାହିଁ ବୋଲି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେଇ ଶ୍ରୀ ମୋଦି କହିଛନ୍ତି, “ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟଙ୍କ ରାୟ ପରେ ଟ୍ରିପଲ ତଲାକ ପାଇଁ ଅଧ୍ୟାଦେଶ ଆସିଥିଲା।

ଦୀର୍ଘ ୭୦ ବର୍ଷ ହେଲା ଦେଶରେ ଶାସନ କରୁଥିବା ଦଳ ହିଁ ଅଯୋଧ୍ୟାରେ ରାମ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରିବା କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଟକାଇ ଥିଲା। ଏକଥା ସମସ୍ତେ ଜାଣିଛନ୍ତି। ଏବେ କଂଗ୍ରେସର ଓକିଲମାନେ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ନ୍ୟାୟପାଳିକାକୁ ତା’ ବାଟରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଉ।

ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ରାଜନୀତିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ବିଚାର କରା ନ ଯାଉ। ଦେଶରେ ଶାନ୍ତି ଓ ସଦ୍‌ଭାବ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ କଂଗ୍ରେସର ଓକିଲମାନେ ଅଯୋଧ୍ୟା ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରିବା କାର୍ଯ୍ୟରୁ ନିବୃତ୍ତ ରୁହନ୍ତୁ।”

ଏହି ସାକ୍ଷାତକାରଟି ୯୫ ମିନିଟ୍‌ର। ଏଏନ୍‌ଆଇ ସମ୍ପାଦକ ସ୍ମିତା ପ୍ରକାଶ ଏହି ସାକ୍ଷାତକାର ନେଇଛନ୍ତି।